Tijn en Kris Touber hebben liefde gevonden op hun spirituele pad naar verlichting. Met Gladly delen ze hun visie en ervaringen.
G: Kunnen jullie iets vertellen waar jullie elkaar ontmoet hebben?
K: De allereerste keer dat ik Tijn ontmoette (elf jaar geleden) werkte hij nog bij het spiritueel centrum, op een informatiecentrum en ik had daar net een aantal cursussen gevolgd.
Ik was vastbesloten om naar het hoofdcentrum van die academie te gaan in India en kwam bij Tijn voor informatie hoe ik dit kon bewerkstelligen. En hij vertelde mij in het kort dat ik niet zo maar daar naartoe kon gaan. Ik zou eerst een half jaar Yogi leven moeten leiden en dat houdt in dat je iedere dag om vier uur opstaat. Maar ik dacht, dat had ik in mijn hoofd, als je daar een maand bent dan moet je celibatair leven. Destijds had ik een vriendje en ik dacht een maand zonder sex was wel te overleven, dus ik dacht: ik ga gewoon! En ben toen tegen alle regels in alleen daar naartoe gegaan. Normaal wordt dat vanuit Nederland georganiseerd en ga je met een groep , maar ik heb het toch voor elkaar gekregen, net de juiste mensen ontmoet en heb daar uiteindelijk een maand gezeten. Na die maand heb ik voor mezelf besloten dat ik ook zo’n leven wilde leiden en heb toen eenmaal in Nederland gekozen voor een soort van moderne yogileven. Toen ik in India was kwam ik Tijn daar tegen die verbaasd was hoe ik daar zo terecht was gekomen. Dat was mijn eerste ontmoeting met Tijn. Pas veel later daarna wilde ik een keer een advertentie zetten in het blad “Ode” en belde ik het blad waar Tijn toen werkte en kreeg ik hem aan de lijn. Ik herkende hem en we raakten in gesprek en hebben dezelfde avond afgesproken om bij te praten. Op dat moment was ik de organisatie uitgestapt en stond Tijn op het punt de organisatie te verlaten en was het fijn de ervaringen met elkaar uit te delen. Het daaropvolgende half jaar hebben we gekeken hoe wij deze manier van leven konden combineren met het dagelijkse leven. Dit proces staat ook beschreven in mijn boek.
G: Kwam tijdens Lois lane al de behoefte zo te leven? Of veel eerder nog?
T: Ik ben ooit eens met een vriendje op vakantie geweest, ik was toen 18 of 19 jaar, en las toen het boek van McLain, xxxx light en daar stonden dingen in over reincarnatie en god en dat deed iets met me op een of andere manier. Ik kon dat toen niet goed plaatsen. En toen kwam Lois Lane dat was carriere en een andere levensstijl en daar liep ik toen op een gegeven moment tegen een bepaalde grens aan. Ik miste diepgang, maar eigenlijk miste ik spiritualiteit. Omdat ik het toen nog niet kon plaatsen ging ik op zoek en tijdens mijn zoektocht kwam ik bij het meditatiecentrum en ervoer al snel dat dat het was wat ik zocht. Al gauw kwam ik erachter dat als je het echt goed wilt doen er ook voor moet gaan. Wanneer ik geblowd of gedronken had ging het mediteren ook moeilijker en bedacht toen dat ik zuiverder moest gaan leven. Toen hoorde ik van die yogi levensstijl en dat leek mij wel wat, losmaken van alles, studeren, mediteren. Ook Monique was enthousiast en vond dat ik het moest doen. Maar na die maand wilde ik nog langer, ik had het gevoel dat ik net was begonnen. Ik doorzag ook steeds meer lagen van het denken en besloot nog een maand te blijven. Uiteindelijk heeft het een jaar geduurd Monique was heel gegevensverzind en hield Lois Lane voor mij op.
G: Kreeg je veel weerstand van de omgeving?
T: Ja, ik veranderde natuurlijk, werd stiller, reageerde anders op dingen. Mensen merkte dat ik minder betrokken was op een of andere manier. Mijn manager en toen goede vriend heeft er alles aan gedaan mij eruit te krijgen, omdat die dacht dat ik gebrainwashed werd. En toen Monique en ik dreigden uit elkaar te gaan, speelden haar ouders op, maar ik vond dat ook wel mooi want dat is ook liefde, ze waren bezorgd om mij. Maar ik was zo vastbesloten, het voelde als mijn roeping. Maar ik hoopte dat ik niet hoefde te kiezen, ik wilde allebei en zo leven en een relatie. Maar het was nog te vroeg, ik heb pas later geleerd hoe ik me moest verwoorden voor de westerse mensen. Ik kende alleen Indiaase begrippen, die niemand begreep. Na een jaar heb ik de knoop doorgehakt.
Er was een moment toen ik nog in de band zat en tot laat werkte, ik toch om 4:00 uur ’s ochtends ging mediteren. Dit ging natuurlijk ten koste van mijn bioritme, en terwijl ik aan het mediteren was (ik deed dit altijd op een poster met een afbeelding van god) viel ik door die poster en haalde mijn handen open en kon toen geen gitaar spelen. Dit was voor mij het teken dat ik moest kiezen en ben toen gestopt met de band en kon me helemaal wijden aan dit leven.
G: mooi dat je de keuze voor jezelf hebt kunnen maken. Je bent van het ene uiterste naar het andere uiterste gegaan.
K: Ik kom een beetje uit hetzelfde situatie. Ik studeerde en deed modellenwerk en hunkerde naar verinnerlijking. Maar ik heb ook een terugslag gehad. Ik stond zo open en had zulke diepe spirituele ervaringen en door al dat licht kreeg ik een terugslag, ik ging gewoon te snel. Het is daarom ook goed het rustig aan te doen en je steldheid laat wennen aan zo’n spiritueel leven. Ik moest er van bijkomen en het weer opnieuw opbouwen.
T: en op dat punt kwamen wij elkaar weer tegen.Het is namelijk zo moeilijk weer her in te treden. De impact van de wereld, je hebt dan zoveel licht en inzichten meegemaakt en dan stap je weer de oude wereld in. Het is bijna niet te combineren met de stroefheid van de materie. En daar hebben wij het toen over gehad. Hoe breng je verlichting in de praktijk. Dat was onze gemeenschappelijke onderwerp. Ik had 14 jaar celibaat leven achter mij en ineens op een avond sprong de vonk over. We hadden een hele bijzondere ervaring. Ik weet nog we gingen vrijen en op een gegeven moment vroegen wij ons af hoe laat het zou zijn, in onze beleving misschien 01:00 uur, maar het was 07:00 uur. Het was een tijdloze ervaring en gingen er deuren voor ons open. Zo kon het ook. We hadden al een vriendschap opgebouwd, dat was eigenlijk een fijne volgorde. Misschien een beetje ouderwets maar elkaar leren kennen, wandelingentjes, verlovingstijd en vrijwel daarna zijn we getrouwd. We hadden allebei het gevoel van als je het doet moet je het ook goed doen. Spiritualiteit is altijd de boventoon van onze relatie en prioriteit nummer 1.
G: hoe is dit anders in tegenstelling tot vorige relaties?
K: Wij zien beiden spiritualiteit als een missie. Als de ander in een relatie dat niet heeft is dat toch lastig te combineren. Ik heb bv. geen kinderwens, dat heeft hiermee te maken. Want anders kan ik niet doen wat ik te doen heb. Ik ben daar heel trouw aan. Dat komt je natuurlijk tegen in relaties. En als je dat allebei hebt kun je daar samen een missie van maken.
G: Wat is jullie gezamenlijke missie in dit leven?
K: Het komt samen, maar we hebben beide onze elementen daarin.
T: Het gaat om verlichting als hoofdthema, stilte als bron actief toewerken naar een nieuw paradigma, een nieuw manier van leven en daar spelen wij mee. Ik ben denk ik de filosoof, ik vind het leuk om na te denken wat is verlichting en hoe werkt het? Wat zijn de stappen die je kan nemen? En Kris is vooral het fysieke.
K: Wat voor mij heel belangrijk is dat als je een filosofisch concept hebt dat je m ook belichaamd. Dat je de ervaring ervan ook kunt voelen. Hoe breng je het gevoel bij de mensen over, hoe faciliteer je een ervaring. Daar speelt muziek een hele belangrijke rol in, meditatiebegeleiding, beweging en voeding om het echt in het lichaam te brengen.







