De afgelopen jaren heb ik mijn soul behoorlijk uitgediept. Raak je nooit verzadigd, vraagt de één. Dan heb jij je (gevoels)leven zeker helemaal op de rit, zegt de ander. Op beide vragen zeg ik soms ja en soms nee.

Als je eenmaal je eigen ziel begint te onderzoeken, houdt die zoektocht nooit meer op. Soms gebeurt er waanzinnig veel, andere momenten lijkt het te kabbelen. Vooral de kabbelende momenten kunnen het idee geven dat je het 'ergste' wel gehad hebt. Maar dan... parkeert er een nieuwe uitdaging voor de deur en die gaat niet weg voordat je opendoet.

Genieten voorbij
Soms lijkt een uitdaging slechts van praktische aard, die niets met soulsearch te maken heeft. Met de nadruk op 'lijkt', want dat is de wolf in schaapskleren. Zo eentje heb ik dit weekend mogen verwelkomen. Ik kamp met wat voedselallergieën met alle bijbehorende verschijnselen. Onlangs opperde mijn vriend ineens 'Heb je al eens aan een glutenallergie gedacht?' Nee, niet specifiek. Toch even opzoeken. Een aantal symptomen komen me bekend voor. Maar de gevolgen...

Ik zie de lekkere (vakantie)broodjes, de overheerlijke pasta's, mijn dropverslaving, de onbezorgde witbiertjes, etentjes buiten de deur of bij vrienden aan me voorbij trekken in enkele seconden. Als ik die allergie heb, werkt dat in alles door, meer nog dan ik me nu besef. En dan vooral op het onderdeel 'genieten', is mijn overtuiging!

Angst voor de uitslag
Dit mag niet waar zijn, ik heb weer wat, moet iedereen rekening met mij gaan zitten houden zeker, ik wil het niet, ik wil het niet, ik... Een greep uit mijn gedachten. Ik moet een test halen. In de eerste winkel zijn ze uitverkocht. Huh!? Een gewild product dus. In de tweede winkel liggen er nog twee. Of ik maar even €23,99 wil afrekenen. Als de uitslag negatief is, heb ik dat geld weggegooid, denk ik nog. Als die positief is, verandert mijn leven voorgoed. Gevoel voor drama, dat dan weer wel.

Thuis gekomen moet ik huilen. Ik ben eigenlijk gewoon bang. Mijn vriend is begripvol en lief.

Streeploos schoon
Tegelijkertijd realiseer ik me dat de broer van een vriendin kanker heeft. Zijn toekomst is het cadeautje van een nieuwe dag. Met deze allergie blijf ik gewoon leven en goed ook. Bepaalde klachten zullen afnemen en ik heb de keus om erger te voorkomen. Een bevoorrechte positie dus eigenlijk. Ik word iets rustiger. Het moment van de waarheid. Geen streepje. Echt niet? Ik zie wel waar een streepje zou moeten zitten, als het er kwam. Maar hij komt niet. 97 procent zekerheid geen glutenallergie. Ik doe het ervoor. De zon schijnt naar binnen.

Opzouten duiveltje!
Maar wat gebeurde hier eigenlijk? Ben ik minder dan een ander als ik zo'n allergie zou hebben? Ben ik een slachtoffer? Nee... Brrr, heel en af en toe komt dat duiveltje weer op mijn schouder zitten om te zeggen dat ik niet goed genoeg ben. Opzouten duiveltje, je hebt me alweer lang genoeg iets op de mouw gespeld! Genoeg zielengewroet voor een dag. Morgen nieuwe ronde, nieuwe kansen.

Door Saskia Baardman, www.raakmetwoorden.nl