Hugo Smienk (1964) schrijver van diverse romans en nu werkzaam aan zijn vijfde boek: The Fat Buddha – een Bildungsroman - reist momenteel door India als onderdeel van zijn nu alweer meer dan 15 maanden durende spirituele reis. Gedurende zijn verblijf daar zoekt hij naar die kleine gebeurtenissen die het leven van alledag dat verlichtende momentje geven. Hugo's snelle, beeldende, entertainende schrijfstijl staat garant voor een onderhoudend en vrolijk leesavontuur.

De dagen dat ik uitziek en me voorbereid op datgene waar ik hier onder andere voor naartoe gekomen ben, namelijk een ingrijpende tandtechnische behandeling, geven me de tijd om de afgelopen dagen in India nog eens aan me voorbij te laten gaan.  Tjonge, wat gebeurt er veel in dit grote land, waar je als je er voor het eerst komt je ogen uitkijkt. Veel vuiligheid om je heen. En dan die geuren! Vreemd genoeg zie ik het vuil niet meer en de geuren ruiken inmiddels gewoon.

Ik denk aan Trudy en aan de Poolse meiden en verbaas me erover dat dergelijke ontmoetingen zo snel als ze opbloeien ook weer verwelken. Terwijl ik zit te schrijven in mijn low budget kamertje van 150 roepie per dag, met alleen lauw water als de zon lang genoeg de waterton heeft verwarmd,  vallen me opeens de palmbomen en al het andere groen op. Ja, denk ik, de schoonheid ligt binnen handbereik, maar de schoonheid van het leven, waarna ik zo verlang ligt opgesloten in één persoon.
Zou dat het zijn waardoor mijn vele ontmoetingen zo snel weer oplossen? Het is de reden waarom ik aan mijn reis ben begonnen. Ik wil weten waarom de schoonheid van het leven voor mij opgesloten zit in één persoon. En als vrouwen dan inderdaad zaken kunnen lezen in het 'wat dan ook' van de man, dan zullen ze dát wel zien.

Voor mij is deze speurtocht meer dan een reisje, al denken sommige mensen die ik heb ontmoet dat het alleen maar lang leven de lol is. Zeker wanneer ze het vergelijken met hun eigen dagelijkse bestaan en het gevecht om al die rekeningen weer op tijd te kunnen betalen.
Enfin, alle details over het verloop van de reis kun je lezen in mijn volgende boek, de autobiografische bildungsroman, getiteld The Fat Buddha. Verwacht eind 2012.

Terug naar de schoonheid. Als ik aan Trudy denk, schieten ook de warme beelden van de zwervershond door mijn gedachten. Het beestje liep met ons mee, ging tussen ons instaan (net toen ik iets dichter naar Trudy opschoof) en liet zich aaien. Hoe meer ik aan het gedrag van de hond denk, hoe meer ik me herinner dat mij dit vaker is overkomen.
Mijn grote vriend de haan in Frankrijk, vogels die brutaal dichtbij kwamen en vandaag nog toen ik een duik wilde nemen in de zee, fladderde een vlindertje om me heen en ging op mijn zwembroek zitten. Ooit ging er een vlinder op mijn knie zitten toen ik aan het mediteren was en bleef daar rustig zitten tot ik opstond. Voor mij heel speciale momenten. Tegenwoordig mediteer ik erg onregelmatig, daar ik het nu puur zie als een hulpmiddel. De rust uit de meditatie vind ik nu ook vaak in een gesprek met mensen of 'gewoon' in het reizen. Reizen is voor mij overigens iets vertrouwds, iets waarop ik in het begin van mijn huidige reis, nu alweer meer dan een jaar geleden, ben teruggevallen. Teruggevallen op datgene waarvan ik zeker wist dat ik het kon, aankon, waarover ik controle had. Ik wilde weer controle over mijn leven.

Zo, lieve lezer, ik hoop dat je genoten hebt van mijn (licht) spiritueel verhaal. Iedere keer dat er zich weer een openbaring voordoet, zal ik erover schrijven. Wensend dat het ook jou en alle andere lezers van Gladly helpt met je eigen beslommeringen in het leven.

Ik voel de koorts weer een beetje opkomen en ga even liggen. Dromend van een andere vorm van schoonheid, mijn (hopelijk zeer binnenkort) stralende Prodent glimlach.

Stralende groet,

Hugo