In de snikhitte stonden we met een groep van 24 vrouwen en mannen (de vrouwen waren in de meerderheid), op Rhodos Airport.  Ik had 7 huurauto's gehuurd en voor het eerst ging dat gesmeerd. Wel wat deukjes hier en daar, dus toch maar een medewerker van het verhuurbedrijf geroepen om even te noteren waar er krassen en deuken zaten. In het verleden heb ik daar wat problemen mee gehad, dus aldoende leert men.

Na alle bagage ingeladen te hebben reden we naar Lindos, naar het appartementencomplex.

Voorgaande jaren boekte ik meestal appartementen in Archangelos, maar de laatste keer dat we daar waren, waren de appartementen niet schoon meer en niet onderhouden. Ik herinner me nog de harde metalen veren in het matras waarbij je een harde "Poing!" hoorde als je je omdraaide. Ik was niet de enige bleek bij het ontbijt, dus hier moest wat veranderen.

Nu dus voor wat luxere appartementen gekozen met een zwembad bij het complex en uitzicht over zee.

De volgende ochtend om 09.30 kwamen we allemaal bij elkaar en ondertussen hadden zich al groepjes gevormd van mensen die elkaar kennelijk lagen.

Ik vond het een uitdaging. Zo groot als nu was de groep nog nooit geweest. Bij dit soort reizen laat ik de regie over aan de spirituele wereld, dus het programma is voor mij net zo'n verrassing als voor de medereizigers. Het viel me op dat eenieder open was, iedereen was bereid om zich helemaal over te geven van wat er van ons verwacht werd.

De energie op Rhodos is hoog, mede door delen van Atlantis die daaronder liggen. Dit had tot het gevolg dat het waarnemingsvermogen en de intuitie van de reizigers versterkt werd. Ze voelden meer, "zagen" meer.

Bijzonder was dat tijdens een bezoek aan het klooster Skiadi, hoog in de bergen, één van de reizigsters lichtbollen heeft kunnen fotograferen. Orbsen genaamd. Een orbs is de kern van een entiteit. Zoals wij een hart hebben, hebben zij iets dergelijks en dit laat zich soms fotograferen.

De magie werd versterkt doordat er soms ineens een harde wind rondom ons was, ik weet dat dit een manier is van de spirituele wereld hun aanwezigheid kenbaar te maken. Ik spreek nu over een harde wind die 100 meter verderop niet is waar te nemen. Een wind die stormachtig kan aanvoelen. Het is een manier om de groep te laten weten dat ze beschermd zijn.

Wonderlijk ook was dit keer de vrede onderling. 24 mensen en er is de gehele reis geen onvertogen woord gevallen. Het is dus mogelijk!

Op sommige plaatsen was het zo wonderlijk mooi, dat de schoonheid van het eiland en de zee je ontroerde. Enkelen lieten dan ook wat traantjes lopen, maar dat was goed.

Vele malen kwam de spirituele wereld door en diende ik als kanaal boodschappen door te geven. Boodschappen (channelingen) die leiden naar innerlijk geluk, verdieping in jezelf en het omgaan met alles wat daarom heen is.

Deze channelings worden nu uitgewerkt. Ik laat je spoedig weten hoe ook jij deze channelings kunt lezen, want ze zijn absoluut de moeite waard....

We waren wat stil toen we weer terug naar huis moesten... Toen het vliegtuig over de startbaan denderde en het toestel los van de grond kwam, liep er een traan over mijn wangen. Schuin onder ons lag Rhodos. Waarom huil ik toch steeds als ik dat eiland moet verlaten.....